De Duits-Nederlandse zanger en entertainer Sven Ratzke reist met
zijn wervelende shows de hele wereld over: van New York naar Amsterdam en van
Berlijn naar Sydney.
Op 16 oktober speelt hij zijn nieuwste show, 'Dans op de Vulkaan', in Musis Stadstheater in Arnhem.
Blijft verrassen
Waar hij ook komt,
overal heeft hij inmiddels een trouwe schare fans opgebouwd. Ratzke blijft zijn
publiek altijd weer verrassen. Hij kruipt net zo goed in de huid van Marlene
Dietrich als dat hij David Bowie zingt. De afgelopen jaren zaten de zalen vol
en heeft hij vele prijzen mogen ontvangen. Hieronder volgt een interview met hem.
Dans op de Vulkaan, dat klinkt naar Berlijn jaren '20?
"Ja, dat klopt! In deze nieuwe show neem ik het publiek mee op
een reis naar de roerige jaren '20 in Berlijn. Een uiterst weerbarstige periode
in de geschiedenis, waar er veel innovatie, kunst en vrijheid was, maar ook
armoede en het opkomende nazisme dat uiteindelijk alles zou verwoesten. Maar
het was ook bruisend, sexy en een groot feest. En in dat feest ontstond er veel
moois. Muziek en kunst uit de jaren '20 zijn nog steeds ontzettend modern en
inspirerend."
Wat gaan wij als publiek meemaken?
"Eigenlijk, als je naar deze show komt dan heb je een ticket
eerste klas, want ik neem je mee naar dat wilde feest. Je ontmoet legendes uit
die tijd zoals Marlene Dietrich, naaktdanseres Anita Berber, Josefine Baker,
en componist Kurt Weill. Samen trekken we door de stad. We feesten en
stoppen net voor de langzame ondergang. De muziek van Kurt Weill en de teksten
van Brecht vormen de rode draad. Het is een mix van jazz, rock, en klassiek.
Het meest bekende lied van Weill is denk ik wel Mack the Knife. Wat werd gezongen
door alle grote zangers ter aarde, van Frank Sinatra tot Robbie Williams. Ook
de setting is geweldig. De bekend Duitse ontwerper Momme
Röhrbein heeft een heel Brechtiaans decor ontworpen en de Belgische
modeontwerpster Ann Demeulemeester de kostuums. Tijdloos maar zeker
geïnspireerd door de jaren '20."
Je gaat altijd spannende samenwerkingen aan: soms met een
orkest, soms met een rockband of je maakt shows met collega's als Ellen
ten Damme of Nina Hagen. Met wie deel je nu het podium?
"Met het geweldige strijkkwartet Matangi. Zij zijn echt werelds
goed! Bij strijkkwartet denk je aan sentiment en ontroering, en zeker, dat zit
er ook in, maar jeetje wat kunnen die lui rocken en vol power spelen, dat is
ook echt spannend om naar te kijken en luisteren. Hun instrumenten leven echt.
De diversiteit van klanken en stemmingen en de dynamiek in de songs is enorm.
Het blaast je omver. Het is echt een droom voor mij die uitkomt om met zo'n
geweldig kwartet te spelen en te toeren. Ik heb elke avond kippenvel."
Is het een nostalgische reis die met ons wilt maken?
"Nee, het gaat over een periode van vrijheid die mij enorm
inspireert. Zoals ook de andere artiesten waar ik odes aan heb gebracht mijn
inspireerden, zoals Bowie en Dietrich. Maar ik vind dat je niet moet zwelgen in
nostalgie maar juist vooruit moet kijken. Maar daarbij wel altijd moet snappen
en onderzoeken wat er in het verleden is gebeurd, om het heden te begrijpen. De
gelijkenissen van het Berlijn de in jaren '20 met onze tijd zijn schrikbarend.
Ik hef zeker niet het wijsvingertje met deze voorstelling, maar merkt wel al
bij de try-outs dat het mensen echt wakker schudt en ook emoties losmaakt. Voor
vrijheden moet je vechten en over onrecht moet je je uitspreken."
Is het ook een liefdesverklaring
"Ja, dat is het zeker. Berlijn is mijn minnares zeg ik wel eens. Ik woon er gedeeltelijk, maar hou natuurlijk enorm van Nederland. Zonder
Nederland was ik er niet denk ik. Maar Berlijn is een inspiratie voor mijn
werk. Het is groots en vol van wrange geschiedenis en ook soms vergaande
glamour, maar het is vooral een grote theaterstad die mij enorm inspireert. En
nog steeds, het maakt mij enorm trots als Duits-Nederlander daar een plek te
hebben verkregen in het theaterlandschap. Maar tegelijkertijd breng ik ook
enorm veel Nederlandse mentaliteit mee, dat vinden ze in Berlijn zeer
verfrissend." Lees verder onder de foto.
Ann Marie Schwanke
Ann Marie Schwanke. 'Dans op de Vulkaan' Sven Ratzke en Matangi Quartet
Nog een afsluitende vraag: ben je alweer met de nieuwe dingen
bezig?
"Ja altijd. Het grappige is ook dat al mijn programma's, hoe
verschillend deze ook zijn, van samenwerkingen met een barokorkest of een
musical of een punkshow, ze hebben allemaal toch iets te maken met Berlijn, met
die jaren '20 en dat gevoel van vrijheid. Dat is denk ik toch de rode draad.
Het is wat vrij in de zin dat men toen ook niet in hokjes dacht. Dat is precies
iets wat ik nastreef. Weg met de hokjes en laat het allemaal maar toe en
gebeuren. Dan ontstaan de meest spannende dingen. Dat is voor artiesten
geweldig maar ook zeker voor het publiek. Want theater gaat over verrassingen
en raadsels en niet over steeds het vertrouwde en voorgekauwde. Maar voordat ik
verklap wat we volgende jaar gaan doen, verheug ik me enorm op de 60 aankomende
voorstellingen met Matangi in Nederland en Duitsland."
Inhoud van Dans op de Vulkaan
Berlijn, 1925. De stad zindert van vrijheid
en extremen. Sven Ratzke neemt je mee naar het legendarische nachtleven vol
glamour, armoede, jazz en rauwe decadentie. Naar de stad van iconen als Bertolt
Brecht, Josefine Baker en Anita Berber. Ratzke laat je een Berlijn zien zoals
je het nog nooit eerder zag: zinderend, swingend en gevaarlijk, hilarisch en
uiterst sexy. Samen met Matangi Quartet brengt hij de muziek van Kurt Weill tot
leven in spannende nieuwe arrangementen. Van zwoele chansons tot wilde swings
en filmische klanken. Een fenomenale mix van muziektheater en one man show,
waarin de roaring twenties sprankelen als nooit tevoren: een zinderende dans op
de vulkaan.