Hee, eet je mee met Uit de Bak Prak?
Ruimtekoers werkt dagelijks samen met inwoners, kunstenaars en opdrachtgevers aan sociale kunstprojecten midden in de samenleving.
Lees hoe ze voor mensen met een detentieverleden en hun buren een veilige plek in de wijk maken. Hoe vind je je plek weer in de samenleving nadat je vast hebt gezeten? En hoe zorgen we samen dat de wijk een veilige en fijne plek is voor iedereen? Deze vragen vormen de kern van project Plek. Buurtbewoners zoeken binnen dit project samen naar antwoorden onder begeleiding van theatermaker Elky Rosa Gerritsen.
HeldFood
Rick kampte ooit met zware verslaving en dat maakte dat hij een veelpleger werd. Terwijl hij zijn straf uitzat, leerde hij koken. Hij ontwikkelde een ware passie voor met name de Surinaamse keuken. Zelfhulp bleek zijn redding en inmiddels rijdt hij met zijn foodtruck het hele land door, vergezeld van collega’s die ook allemaal een detentieverleden hebben. Hij staat onder meer op GGZ festivals. Zijn collega: "Ik heb ook een tijd vastgezeten. Nu help ik Rick. Door dit samen te doen – we zijn met een stuk of zes collega’s inmiddels – kweek je een band. Ik voel me verantwoordelijk. Als ik het laat afweten, laat ik de rest in de steek. Dat wil ik nooit."
Rick is nu teamlid bij project Plek. Als ervaringsdeskundige deelt hij zijn verhaal met de deelnemers en moedigt hij hen aan hetzelfde te doen.
Detentie als kloosterervaring
Aan tafel zit Rens, een van de deelnemers van het project. Hij heeft anderhalf jaar vastgezeten en is sinds een paar maanden weer vrij. Hij staat op en vertelt, met de zenuwen in zijn keel, zijn verhaal aan de hele tafel. Een van de zinnen die hij zegt, zingt nog lang na: ‘De fysieke vrijheidsberoving gaf een enorme innerlijke vrijheid.’ Rens besloot zijn detentie te reframen als een kloosterervaring, iets dat hij al lang wilde meemaken. Hij las veel, filosofeerde veel, onder meer over plek. Zijn celdeur vormde een soort portaal naar een andere wereld. "Mijn hier was de cel. Daar was aan de andere kant van de celdeur. Hún wereld, waarin ik te gast was. Een bijzondere gewaarwording."
Nabuurschap
Met zijn vriendelijke, open blik en zijn verhaal recht uit het hart, raakt Rens iedereen aan de lange tafel op het binnenplein. Hij krijgt applaus, complimenten en bedankjes. Bijvoorbeeld van Merel. Ze woont in de buurt en nam haar vader mee naar het wijkdiner. "Ik vond dat je verhaal prachtig, dank je voor het delen." Haar vader woont in de weilanden bij Zwolle en vertelt over ‘nabuurschap’. Volgens hem heb je sociale cohesie nodig om gelukkig te kunnen zijn. Dat nabuurschap voelt hij aan deze eettafel vol ontboezemingen ook.
